Koerdistan.nl

Brief van de Vredesgroepen aan de Turkse regering 

Aan de geëerde vertegenwoordigers van de Republiek Turkije

Aan de volkeren van Turkije en aan de democratische publieke opinie 

Wij zijn een vredesgroep, die na de historische oproep van Abdullah Öcalan, de vertegenwoordiger van het Koerdische volk, heeft besloten om naar Turkije te komen, om de stagnatie in het gestarte vredesproces, voor een eervolle vrede en de democratisering van Turkije, te doorbreken en een bescheiden bijdrage te leveren aan een werkelijke vrede. Onze komst heeft niet als doel om gebruik te maken van Artikel 221, de zogenaamde spijtoptanten of berouw wet. Wij zijn uit vrije wil op weg gegaan om een einde te maken aan het bloedvergieten, en om het huilen van de moeders te beëindigen. Op deze manier hopen wij het fundament voor een vreedzaam samenleven te versterken. De stap die we hebben genomen bewijst ook dat wij niet de bron van het probleem zijn, maar dat wij aan de kant van de oplossing staan. Turkije bevindt zich in een uiterst belangrijke en kritische fase.  

Sinds de gemeenteraadsverkiezingen van 29 maart hebben de discussies over een democratische opening een hoog niveau bereikt. Het is waar dat de Routekaart, die is samengesteld en voorgelegd door Abdullah Öcalan, nog niet gepubliceerd is, maar door de discussie die hierover is ontstaan en enige positieve verklaringen van vertegenwoordigers van de staat, is de hoop op vrede en een democratische oplossing toegenomen. Zelfs de tot nu toe beperkte deelname van brede kringen aan de discussie heeft laten zien dat de staat en de maatschappij in Turkije een sterke behoefte hebben aan echt democratisering, aan een compromis, en respect bezit voor de rechten van anderen. Tijdens deze discussie, die plaats vond in een periode waarin de Koerdische vrijheidsbeweging, onder het brengen van grote offers, een actiepauze in stand heeft gehouden, begon de Turkse maatschappij zich de feiten over de Koerdische gemeenschap en de Koerdische kwestie eigen te maken. Deze ontwikkelingen hebben de democratisering van Turkije en een vreedzame en democratische oplossing van de Koerdische kwestie hoog op de agenda gezet. Het is duidelijk dat zowel binnen de Turkse als ook de Koerdische maatschappij de overtuiging overheerst dat de problemen niet door geweld kunnen worden opgelost. Het is duidelijk dat democratische politiek de methode moet zijn om tot een oplossing te komen.  

Wij als groep die voor de vrede op pad is gegaan, geloven dat vooral in een periode als deze het vredes en democratiseringsproces met een serieuze aanpak, begrip en creatieve oplossingsmethoden moet worden aangedreven. De ontwikkelingen in Turkije bieden hiervoor meer mogelijkheden dan ooit tevoren. De democratische oplossing van de Koerdische kwestie zal gelijktijdig een sleutelrol spelen voor de democratie en de stabiliteit in de gehele regio. Wij hebben de hoop dat iedereen, en vooral de verantwoordelijke krachten, zich hiervoor zal inzetten met veel sensibiliteit zodat het tot een realiteit kan worden. Natuurlijk weten wij ook dat vrede en democratie niet vanzelf tot stand komen, ook al zijn de omstandigheden gunstig. Het bestaan van chauvinistische, nationalistische en op hun voordeel uit zijnde groepen, die zich intensief inzetten om de democratisering in Turkije en de democratische en vreedzame oplossing van de Koerdische kwestie te verhinderen, geeft aan hoe moeilijk de strijd voor vrede is. Deze krachten proberen, door verschillende aanvallen, de democratisering te blokkeren en een democratische oplossing van de Koerdische kwestie te verhinderen. Dit is een ernstige bedreiging voor het succes van de “democratische opening” en heeft tot stagnatie geleid. Om deze hindernis uit de weg te ruimen, en de stagnatie op te heffen, heeft Abdullah Öcalan opgeroepen om nieuwe groepen voor vrede en een democratische oplossing naar Turkije te sturen. Uit vrije wil hebben wij besloten om aan deze oproep van onze vertegenwoordiger gehoor te geven, en als vredesboodschappers naar Turkije te gaan.     

Een andere reden is dat wij het bestaande historische fundament voor een gezamenlijk samenleven van onze gemeenschappen willen versterken, en de waarheid aan het licht willen brengen die men nog steeds verborgen probeert te houden. Enigen van ons vertegenwoordigen de bevolking van Maxmur die de gruwelijke gevolgen van de niet opgeloste Koerdische kwestie, en een verkeerde politiek, aan de lijve hebben ondervonden. In de jaren 90 werden onze dorpen door de toenmalige staatskrachten doormiddel van beschietingen met vliegtuigen en kannonen vernietigd en neergebrand. Om beschutting te vinden tegen deze aanvallen waren wij gedwongen om de grond te verlaten, waar we zijn opgeroeid. Jarenlang hebben we onder de meest moeilijke omstandigheden voor ons leven moeten vechten. Veel van onze familieleden hebben door deze verkeerde politiek hun leven verloren. 

Een aantal van hen werd als gevolg van “moorden door onbekende daders” door de toenmalige staatskrachten vermoord. Wij weten nog steeds niets hoe onze familieleden werden vermoord en waar hun lijken zijn gebleven. Duizenden werden verminkt. Vele honderden bevolken nog steeds de gevangenissen. Als bevolking van Maxmur, die de pijn en het lijden van deze tijd heeft doorgemaakt, willen wij meer dan wie ook met heel ons hart met onze eigen identiteit in vrede en vrijheid leven. Een aantal van ons wilde de onrechtvaardigheid, die voorkomt uit de onopgeloste Koerdische kwestie, uit de weg ruimen en een gezamenlijk leven der volkeren in vrijheid, gelijkheid en broederschap verwerkelijken. Daarvoor hebben we in de bergen jarenlang, onder de meest moeilijke omstandigheden, offers gebracht en de strijd gevoerd voor waarde, identiteit en vrijheid. Dit werd onze levensopgave.  

In ieder conflict moet ook een proces van dialoog, compromis en een vreedzame oplossing tot stand komen. Als het probleem wordt erkend en de discussies over een oplossing van start gaan, vinden wij het op principiële gronden nodig om doormiddel van een dialoog naar een vreedzame oplossing te zoeken, in plaats van het conflict tweezijdig voort te zetten. Wij geloven dat alleen diegenen dit kunnen die ook werkelijk in vrede geloven. Net als andere gemeenschappen, die gelijksoortige conflicten hebben doorleefd, en hun problemen via onderhandelingen hebben opgelost, kunnen ook wij onze specifieke problemen via moderne methoden oplossen. Daarom zien wij het als een belangrijke opgave om de bestaande stagnatie te doorbreken, ook al is er sprake van moeilijke hindernissen. Bewust van onze verantwoordelijkheid, willen wij de oproep van onze vertegenwoordiger volgen, en het proces en het streven van ons volk voor vrede en een gemeenschappelijk samenleven voor uit stuwen.   

Met deze stap eisen wij dat de weg voor een vreedzame en democratische oplossing van de Koerdische kwestie wordt vrijgemaakt en dat het functioneren van democratische politiek mogelijk word. Door het zetten van deze stap, ondanks het feit dat gelijksoortige initiatieven eerder negatief werden ontvangen, willen wij nogmaals onderstrepen dat wij goede intenties hebben, dat we vastbesloten zijn en dat we als Koerdische volk en haar vertegenwoordigers vasthouden aan vrede en een democratische oplossing. Wij zijn er van overtuigd dat alle vredelievende mensen deze stap richting vrede met waarde zullen ontvangen, dat zij het zullen begrijpen en steun zullen geven aan het streven naar een waardevolle vrede. Wij verklaren ook dat we bereid zijn om voor deze overtuiging offers te brengen en een prijs te betalen, wat die ook mag zijn. Wij zijn er van overtuig dat de vertegenwoordigers van de Turkse staat en alle vredelievende mensen op verantwoorde wijze zullen reageren.      

Wij willen hier onze dringendste eisen naar voren brengen, waarvan de inwilliging nodig is om de bovenstaande boodschappen en het rijpen van de omstandigheden die voor een samenleven noodzakelijk zijn, tot realiteit te maken.

Wij willen:

1. dat de Routekaart voor een vreedzame en democratische oplossing van de Koerdische kwestie, die Abdullah Öcalan heeft opgesteld, aan de geadresseerden ter hand word gesteld en gepubliceerd. 
2. dat de operaties in het militaire en politieke domein worden stop gezet, dat de weg naar een vreedzame en democratische oplossing van de Koerdische kwestie word vrijgemaakt, en dat de oplossing word doorgevoerd in het kader van een werkelijke democratisering van Turkije, op basis van de respectering van de vrije wil van het Koerdische volk gebruikmakend van de weg van dialoog en onderhandelingen.
3. als een onderdeel van een democratische natie van Turkije met onze identiteit als Koerdisch volk met grondwettelijke garanties in vrijheid en gelijkheid samenleven.
4. het Koerdisch, onze moedertaal, overal vrij kunnen spreken, leren, verder ontwikkelen en onze historische waarden, onze cultuur en onze geografie in onze moedertaal leren. 
5. onze kinderen Koerdische namen geven, hen Koerdische groot brengen en opleiden.
6. als Koerdisch volk onze geschiedenis, cultuur, kunst en literatuur in vrijheid bewaren, beleven en verder ontwikkelen.
7. met onze eigen identiteit onze maatschappelijke organisaties ontwikkelen, democratische politiek bedrijven en ons vrij kunnen uitdrukken.
8. in onze dorpen en steden in Koerdistan leven, ver weg van repressie en gruwelijkheden van speciale eenheden, dorpswachters en politie, in veiligheid en in een bescheiden welstand.
9. de democratisering van Turkije en hiermee de uitwerking van een burgerlijke, democratische grondwet.

Wij zetten deze stap, om op basis van deze eisen met alle mensen in Turkije die vrede willen, te discussiëren en samen te werken. Wij zetten deze stap op een historisch ogenblik. Wij geloven aan haar succes en begroeten met respect allen die de vrede lief hebben.

19-10-2009